Zbrodnia od wieków stanowi jedno z fundamentalnych doświadczeń i tematów kultury. Wyznacza granice norm społecznych, prawa i moralności, prowokuje pytania o naturę zła, odpowiedzialność, winę i karę. Obecna w mitach, kronikach, literaturze pięknej, reportażu, filmie, mediach i narracjach popularnych, zbrodnia nieustannie podlega reinterpretacjom, stając się zwierciadłem lęków, napięć i konfliktów epok. Konferencja naukowa zaprasza do interdyscyplinarnej refleksji nad zbrodnią jako faktem społecznym, konstruktem kulturowym oraz figurą narracyjną. Interesuje nas zarówno realny wymiar przestępstwa, jak i jego symboliczne, estetyczne oraz medialne reprezentacje. Szczególną uwagę pragniemy poświęcić mechanizmom opowiadania o zbrodni, sposobom jej interpretowania, usprawiedliwiania, mitologizowania lub tabuizowania. Organizatorzy konferencji zachęcają do podjęcia rozważań, między innymi nad takimi zagadnieniami, jak:

·         Kulturowe reprezentacje zbrodni, zbrodniarzy, seryjnych morderców  etc. (literatura, film, serial, sztuki piękne, komiks, gry wideo, muzyka etc.);

·         zbrodnia jako motor fabuły

·         literatura kryminalna, sensacyjna, noir

·         zbrodnia w literaturze 

·         morderca, ofiara, świadek – perspektywy narracyjne

·         prawo karne w literaturze i kulturze

·         sprawiedliwość i jej narracje

·         prawo a moralność

·         ciało ofiary i ciało sprawcy

·         estetyzacja przemocy

·         tortury, okrucieństwo, trauma

·         zbrodnie wojenne i ludobójstwo

·         przemoc systemowa i państwowa

·         pamięć, świadectwo, archiwa

·         odpowiedzialność zbiorowa

·         true crime jako gatunek narracyjny

·         etyka opowiadania o zbrodni

·         motywacje sprawców

·         szaleństwo, afekt, racjonalizacja zła

·         psychologizacja zbrodni w narracjach

·         kobiety jako sprawczynie i ofiary

·         przemoc domowa i seksualna

·         stereotypy płciowe w narracjach kryminalnych

·         zbrodnia a wykluczenie społeczne

·         zbrodnie języka i reprezentacji

·         przemoc symboliczna

·         polityka a zbrodnia;

·         prawo wobec zbrodni;

·         zbrodnie nienawiści;

·         psychopatologia zbrodni: profilowanie psychologiczne, szaleństwo zbrodniarzy, zbrodnia jako transgresja, wiktymologia;

·         afektywność zbrodni: fetyszyzacja zbrodniarzy, zbrodniarze-celebryci, zbrodnie z afektu, zbrodnicze rytuały;

·         szantaże, wymuszenia, fałszerstwa, etc.

·         „zbrodnie” przeciwko naturze, pamięci, prawdzie

·         etyczne granice kultury

·         słynne zbrodnie i zbrodniarze

Oczywiście organizatorzy zapraszają do proponowania własnych interpretacji, do przesyłania abstraktów, których problematyka nie została wymieniona w powyższym zestawieniu.